Δευτέρα, 1 Μαΐου 2006

[aπόκoμμα]



Στη ζωή σας γνωρίσατε σπουδαίους ποιητές. Τον Ντίνο Χριστιανόπουλο, τον Νίκο Αλέξη Ασλάνογλου, τον Μιχ. Κατσαρό, τον Νίκο Γκάτσο...

'Ηταν όλοι τους σαν μικρά παιδιά. Αυστηροί, δύσκολοι, σκληροί και πολύ αθώοι.

Και μοναχικοί;

Το μεγάλο το κάνει η μοναξιά και η τρέλα, μαζί με το ταλέντο που έχει ο καθένας στην τέχνη του. Τα ωραία πράγματα είναι μοναχικά, είναι δραματικά, είναι στερημένα, είναι τραγικά, είναι με λίγα υλικά... Λίγα και ταπεινά είναι και τα υλικά των στίχων μου. Αυτή είναι όλη η τέχνη μου. (...) Με ό,τι ευτελέστερο, εγώ θα στήνω το ποίημα.


Γιώργος Χρονάς

ποιητής και εκδότης της «Οδού Πανός»
(συνέντευξη στο Κ της Καθημερινής, 16-4-06)




('Ενα σχεδόν ξεχασμένο απόκομμα από τον κυριακάτικο τύπο, επειδή, κάθε πρωτομηνιά λογίζεται και ως μιά νέα αρχή. Πρωτομαγιά, σήμερα, κάπως στυφή. Καλό μήνα, να ευχηθώ).


16 σχόλια:

Katerina ante portas είπε...

Αποκομμ-ένοι δηλαδή!
Χριστός Ανέστη! Καλό μήνα Άνοιξης και σε σάς.

Snowhite είπε...

Καλό, ανθισμένο, γεμάτο χρώματα μήνα!

το θείο τραγί είπε...

Αντεύχομαι και στις δυό σας:

Αληθώς, αγαπητή μου Κατερίνα. Δεν ξέρω, αλήθεια, αν λάβατε γνώση και γι' αυτό που συμβαίνει στην Πρίγκηπο κατά την εορτή του αγ. Γεωργίου. Παρουσιάζει ενδιαφέρον. Toν άγιο Γεώργιο, λέει, τον προσκυνούν χριστιανοί και μουσουλμάνοι... Στο μοναστήρι του στην Πρίγκηπο, συρρέουν κατά χιλιάδες, Ρωμιοί και Τούρκοι. Το αποθέτω εδώ για εσάς, αν και άσχετο με το post. ('Η, έστω πως κι ο σημερινός μου φιλοξενούμενος συνεόρταζε).

Καλώς μάς ήλθατε Snowhite, αν και μού διαφεύγει το... γένος.
Να υποθέσω πως είστε η κατά σάρκα κόρη της Κατερίνας, που αναφέρει πολλές φορές, ή έπεσα τελείως έξω;

provato είπε...

καλό μήνα αδελφέ μου!


καλό μήνα! μπεεεεε

Composition Doll είπε...

Καλό μήνα να έχουμε!

:)

northaura είπε...

καλο μηνα (μεγαλο και στρογγυλο καταφυγιο η ευχη)

Γεώργιος Χοιροβοσκός είπε...

Kαλό μήνα και απο μένα με ανθισμένους δρόμους στις γειτονιές
που περπατάς!

Snowhite είπε...

Καλώς σας βρήκα!
Οχι, εγω ζω στο δάσος με 7 νάνους :P
Δεν έχω γονείς(στην μπλογκόσφαιρα)! ;)

το θείο τραγί είπε...

O.k. Snowhite. Είσαι όντως απ΄ αλλού. Περπατάς, λοιπόν, εις το δάσος, μ' άλλους εφτά;

Την πόλη σου, ωστόσο, την αγαπώ κι εγώ, μαζί κι ένας φίλος συγγραφέας, που γράφει συνέχεια γι' αυτήν. Την επισκέπτομαι συχνά και μ' αρέσει να περιδιαβαίνω τις χρωματιστές λουλουδάτες γειτονιές της. Καλώς σε βρήκα. Καλό μήνα σού εύχομαι.

Και στούς λοιπούς αδελφούς, τον Χοιροβοσκό μου, τον Northaura, την κουκλίτσα (χαίρετε), τον μπέ και μπέ μου. Πόση αγάπη!

Καλό μήνα, από καρδίας, σε όλους σας, εύχομαι.


(Καλά, σήμερα πάλι καλοκαίρι, χειμώνας την εχτές).

Snowhite είπε...

Ναι, αυτό κάνω ολη μέρα, άστα να πάνε..Βγήκε ενα τραγουδάκι(Ζακ Στεφάνου-Μικρό μου Πόνι) που μας δυσφημήζει!!

ONOMATODOSIA είπε...

δεν ειναι ποιητης.ο παπαδιαμαντης.μου αρεσει.τον περιγραφουν ως αγελαστο απομακρο αμιλητο απομακρο κλπ.τι γνωμη εχουμε εμεις σημερα για τετοιους ανθρωπους. την χειροτερη ε ;

ONOMATODOSIA είπε...

αφηρημενο

Κυκλοδίωκτον είπε...

Καλό Μήνα κι από μένα, αν και άργησα...
Φταίει η στυφή πρωτομαγιά (όπως στυφές και οι προηγούμενες μέρες)...

Πόσο εκκωφαντικά ήχησε στη σκέψη μου: "το μεγάλο το κάνει η μοναξιά...", που ακούσια πρέπει να το παραδεχτώ ως σωστό...

το θείο τραγί είπε...

Κάθε άλλο. Ο Παπαδιαμάντης είναι μεγάλος ποιητής. 'Ολους τους σημερινούς να τούς βάλεις στη σειρά δεν αξίζουν τίποτα μπροστά του, κατ' εμέ.

Με την σιωπή του μεγαλύνει τις λέξεις του, που ρέουν πλέον γάλα μες την κρυφή τους αριθμητική... Φθάνουν στ' αυτί ως εξαίσιες μουσικές.

Είθε να κυνηγούσαμε και μείς τέτοιαν σιωπή, όχι τη φλυαρία πια, που μάς έχει όλους μαράνει. Ιδού: Μέτρο! Χαρείτε τον!

Χαιρετώ και τά δυό σας.

το θείο τραγί είπε...

Και κάτι ακόμη να πώ, με την ευκαιρία τούτη. (Της αυστηρότητος). Δεν είναι δυνατόν (στις μέρες μας, που όλα πλέον είναι τόσο ρευστά, σε κάθε επίπεδο) να δεχτώ τις στρεβλώσεις που επιχειρούν ορισμένοι στα κείμενα μεγάλων δημιουργών - στοχαστών. Δεν πρόκειται να δεχτώ την σύγχυση επί των κειμένων αυτών. Του λοιπού θ' αποστρέφομαι τους απεργάζοντες αυτήν.

Katerina ante portas είπε...

Πράγματι εντυπωσιακό! Ο Άη-Γιώργης, ο προστάτης του πατέρα μου που έφερε το όνομά του!
Έχω διαβάσει για τη βιωτή του αγ Αρσενίου του Φαρασιώτη, που παρόμοια γιάτρευε Τούρκους και Ρωμιούς. Πολλοί Τούρκοι έρχονταν στην πόρτα του.

- Όχι φίλε μου, η κατά σάρκα -μεγαλύτερη- κόρη, τώρα μόλις ετοιμάζει το blog της/τους, με την ιδιότητά της ως νέου μέλους Δ.Σ.
Mάλιστα είστε ο πρώτος που το μαθαίνει! :)