Τρίτη, 29 Αυγούστου 2006

υποβρύχιος


Φωτό: Βούλα Παπαϊωάννου, όπως δημοσιεύθηκε στο πρόγραμμα της ΑΝΤΙΓΟΝΗΣ των Επιδαυρίων 2006.


i. Στο βουνό ανεβαίναμε. Στο ίδιο ακόμη πηγαίνω. 'Εστηνα μέτρα. Θρόνο είχα στην κορφή. Πίσω από τα θάμνα αντικρύζαμε πρόστυχα στρωσίδια, σκισμένα φύλλα τις τσόντες και χρησιμοποιημένες βρώμικες κιτρινισμένες καπότες. 'Ελεγα θα μεγαλώσω κι εγώ και θα γίνω δεκαεπτά, εικοσιδυό, σαράντα χρονώ. Δυό μόλις ημερών αξύριστος θα γρατζουνίζω. Στην αγριάδα θα αγκυλώνομαι.

ii. Στούς τοίχους ζωγραφίζαμε τα απ' αιώνος μυστήρια πούτσες, σε όλα τα σχήματα. Γυρεύαμε το μουνί. Το φανταζόμασταν στρόγγυλο, ολοστρόγγυλο με μιά τρυπούλα στη μέση όχι σχισμή, μία στιγμή μόνο ανάμεσα στις φυλλωσιές, όπου θα χανόμασταν ποτε δίχως επιστροφή.

iii. Στην εκκλησία αυτό που με τράβηξε ήταν που καταλάβαινα, μόλις δεκαετής, τη γλώσσα των αρχαίων ευαγγελίων παραβολών και πάντων θαυμάτων αναγνώσματα της κοινής. Επόμενο ήταν να τεθούν οι καταβολές για την λατρεία και την ενασχόλησή μου στη συνέχεια με τη γλώσσα. Γλείφω όλα τα μεγέθη. Προτιμώ τα χειλάκια εξέχοντα, να παλεύουν τα δυό τους για την μία ή την άλλη πλευρά. Κι εγώ στο ανάμεσο. Ρώτησες -Γιατί; -'Ε, γιατί! Μα, όρθια κατουράνε τ' αγόρια...

iv. Στο χωριό του πατέρα, την ορεινή Γορτυνία, παραγγέλναμε κάτω από τον αιωνόβιο πλάτανο τα καλοκαίρια υποβρύχιο με γεύση βανίλια. Πιάναμε απ' τον σχισμένο βράχο νερό, κρούσταλλο, ώσπου το ποτήρι δάκρυζε. Κι εγώ τού χάϊδευα κείνην τη διάφανη αυλακιά ένα δάχτυλο από το χείλος που το έζωνε. 'Εγλειφα για να γλυκαθώ.

v. Μ' αρέσει το κολύμπι στα βαθιά. Ωστόσο κάποτε στα ρηχά κόντεψα να πνιγώ. 'Εβαλα τη μάσκα για να γνωρίσω δήθεν και τον βυθό. Μού 'πεσε μεγάλη στο πρόσωπο και έμπαζε νερά. Βιαζόμουν; Τα απαράτησα. Μ' αρέσει στον Μεγαλέξαντρο της νεωτέρας παράδοσης η παράγραφος με τα παιδιά - αγυιόπαιδες που δίνουν παλούκια. 'Οχι, βέβαια, τον Φύλακα στη σίκαλη, αλλά τον Βαρδιάνο στα σπόρκα θ' ανοίξεις. Εκεί θα με βρείς να σπένδω (:ρήμα σε αχρηστία) βουτιές στη θάλασσα των παθών μου υποβλύχιος και νομίζοντας είναι.


(στον μικρό μόλις 18 μηνών υιό σου νεαρέ βιβλιοπώλη το δίνω…)



[Πάνω σε μιά πρόταση του Μισέλ Φάις.]

Δεν υπάρχουν σχόλια: