Σάββατο, 23 Ιουλίου 2005

Περί τέχνης και ύλης ρητορικής...

Ο ρόλος του Διαδικτύου.

Διαβάζω στην Καθημερινή (12.6.05) πως "το Διαδίκτυο είναι ενδιαφέρον γιατί επαναθέτει το απολύτως κλασικό ζήτημα της εκπροσώπησης - αναπαράστασης.
Οι επίσημες τεχνικές της εκπροσώπησης είχαν πάντοτε την ανάγκη να αναπαραστήσουν τα ζητήματα, τα πράγματα για τα οποία μιλάμε, κάτι που το διαδίκτυο κάνει πολύ καλά...
Είναι λοιπόν ένα μέσο επανερμηνείας των κλασικών πολιτικών πεδίων. Μιλάμε για τους δικτυακούς τόπους με όρους πολιτικών πεδίων. Θα έπρεπε να αναρωτηθούμε αν αυτό καταφέρνει να αναπαραστήσει μια πολιτική κοινότητα, αν η αρχιτεκτονική του διαδικτύου ανταποκρίνεται ή μιμείται νέες ή πρωθύστερες αρχιτεκτονικές, νέες αρχιτεκτονικές επικοινωνίας. Αποτελεί το παράδειγμα μιας ισότιμης και δημοκρατικής συνεύρεσης για να εξερευνήσουμε όλους τους πολιτικούς, τους καλλιτεχνικούς τόπους που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στον κόσμο".

Οι νέες και πρωτότυπες μέθοδοι εικονικών συζητήσεων και συγκρούσεων που υπάρχουν αυτήν τη στιγμή στο διαδίκτυο είναι τα "blogs".

Και καταλήγει: "Με άλλα λόγια, μπορούμε να πούμε ότι το διαδίκτυο "επανεφευρίσκει" τη ρητορική τέχνη, την αρχαία ρητορεία που μάθαμε από τον Δημοσθένη και τους Ελληνες, τη σοφιστική τέχνη με την καλή έννοια του όρου, αυτή της ευφράδειας. Πρέπει λοιπόν, να γίνουμε ευφραδείς σε ό,τι αφορά το νέο αυτό μέσο".

5 σχόλια:

Αστραδενή είπε...

Συμφωνώ πως το μπλογκ ανοίγει νέους δρόμους επικοινωνίας που όποιος μεγάλωσε με τηλεόραση κλπ την αποζητούσε εδώ και καιρό.Να γράφει την άποψή του ,να δημοσιεύει κείμενα και να συναντά νέα πρόσωπα.Δημοκρατικότερο σίγουρα σε σχέση με άλλα μέσα και ελπιδοφόρο.Μέχρι και ιερούς τράγους μπορείς να συναντήσεις.

το θείο τραγί είπε...

Νά 'σαι καλά, αστραδενή(-σε, είσαι δεν είσαι)...stella religiosa.

Ο ίδιος εγώ.

The Passenger είπε...

Συμφωνώ.Για μένα που λόγω φοίτησης σε αγγλικό ιδιωτικό σχολείο δεν είχα πολλές ευκαιρίες για εξάσκηση στη γλώσσα(φαίνεται απο τα ορθογραφικά κατά κύριο λόγο) το blog είναι ο ιδανικός τρόπος για να επανακτήσω το χαμένο έδαφος.

το θείο τραγί είπε...

Δηλαδή, εκεί, δεν σας μαθαίνανε την ελληνική λαλιά;

'Εγκλημα.

The Passenger είπε...

Την μαθαίνουμε αλλά όταν έχεις να γράψεις έκθεση στα ελληνικά (δοκίμιο δηλαδή,κάτι που να θέλει σκέψη και όχι αναμάσημα) περίπου 8 χρόνια (έκανα και στρατό 2 χρόνια και είμαι και σε αγγλικό πανεπιστήμιο τα τελευταία 3) κάπως σκουριάζει.