Παρασκευή, 17 Μαΐου 2013

από την μητριαρχία στην πατριαρχία



ες αιματηρόν γάμον *

Ο άνθρωπος είναι από φυσικού του μητριαρχικός, γιατί μητριαρχικός είναι κι ο πρόγονός του: το Ζώο. Ο πατέρας είναι ξένος για το παιδί, όσο και τ' αρσενικό, μέσα στα ζώα, για τα μικρά του. Η διαδικασία της αναπαραγωγής είναι ολότελα άγνωστη και τα πατρικά αισθήματα πολύ υστερότερη μίμηση των μητρικών αισθημάτων. Η 'αρχή' της πατρότητας είναι τεχνητή κ' οικονομικοί την υπαγορεύουνε λόγοι. Αξιοσημείωτο είναι πως για την πιο πατριαρχική νομοθεσία, τη ρωμαϊκή, η σχέση της μάνας με το παιδί είναι 'φυσικό περιστατικό', ενώ του πατέρα με το παιδί πλάσμα δικαίου. Χτυπητή, άλλωστε, είναι η αντίθεση του εγωϊσμού και της αδιαφορίας του πατέρα με την αφοσίωση και την αυταπάρνηση της μάνας. Και τα δυό έχουν τη βιολογική προϊστορία τους: Το θηλυκό, ανάμεσα στα ζώα, αντιμετωπίζει κάθε κίντυνο να προστατέψει τα μικρά του, ενώ τ' αρσενικό τα βρίσκει πρόχειρη τροφή του...


Παναγής Λεκατσάς, Η Μητριαρχία. Και η σύγκρουσή της με την ελληνική Πατριαρχία (έκδ. Καστανιώτη, Αθήνα 2006 (1977), σ. 47).


-----
* Στο motto στιχάκι από την Ιφιγένεια εν Ταύροις (στ.371) του Ευριπίδη. Σημαίνει πριν από τον Λόρκα τον ματωμένον γάμο!


Δεν υπάρχουν σχόλια: