Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015

μέτρον



Σιγά-σιγά να στάζει η Αγάπη
το νέκταρ των αγγέλων
στη διψασμένη γη.

Οι ξεραμένες μας καρδιές
πνίγονται στη βροχή
και τα στήθη μας σπάνε
καθώς ρουφάνε ουρανό.

Σιγά-σιγά, Κύριε
είμαστε πολύ φτωχοί
η συγγένειά μας μακρινή
και οι ώρες βαριές
σαν τις φιλά η Εδέμ.

Ο μπρούσκος σου αφρίζει
στα παλιά μας ασκιά.

Σιγά-σιγά, Κύριε
Μη μάς συντρίψει ο ουράνος.


Πάνος Λιαλιάτσης, από τη συλλογή «Ο φράχτης» [1965]», Λυρικό Ημερολόγιο (έκδ. Αργολική Αρχειακή Βιβλιοθήκη Ιστορίας και Πολιτισμού, 2014. σ.42).

1 σχόλιο:

Αντώνης Χρονικιώτης είπε...

Ωραία τα αναπλιώτικα Θοδωρή