Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

για δυό σταγόνες


Αυτό ήταν

το ατέλειωτο
ποίημα
που
μιλάει
για

δυό

σταγόνες

σπέρμα

στο
παπούτσι
σου *


και κατέφθαναν άνθρωποι
με παράξενα επαγγέλματα:
βροχοποιοί, ψυχαναλυτές,
εκπαιδευτές κοκορομαχίας
φερετροποιοί

Ανδρέας ο εξ όνυχος
παραστάτης ασπόνδυλων ονείρων
Γεώργιος ο εξ ήπατος
φαροφύλαξ απολιθωμένων αιδοίων
Σπυρίδων ο του σπληνός
αναπνευστήρ πεπαλαιωμένων υστέρων
Απών ο εκ λέμφου
αλπινιστής εγγαστρίμυθων μονών
Φώτιος ο εκ βλέμματος
σηματωρός αρτηριών και αγγείων
Αντώνιος ο των ερυθρών
σιγαστήρ ανεκλάλητων «τώρα»

[...]

ο επί ονείρου
κρεμάμενος
ο εν φαντασιώσει την γη
κρεμάσας

[...]

κι όσο ταξίδευες τόσο
τους αγαπούσες και γινόσουν
ένα με τα Ένα
κι έλεγες
το πιο ωραίο τοπίο
το στήθος της γυναίκας
το πιο ωραίο τοπίο
τα πρόσωπα των ανθρώπων
το πιο ωραίο τοπίο
η ανθρώπινη φωνή

[...]


Φώτης Καγγελάρης, Ασκήσεις αναπνοής (έκδ. Διώνη, Αθήνα 1998, σσ. 23, 30, 51, ).- Το motto εκ του ιδίου η κατακλείδα της συλλογής (ό.π., σ. 61).

Δεν υπάρχουν σχόλια: